بسیاری از ما مبالغ زیادی را صرف خرید کفش‌های باکیفیت و برند می‌کنیم، اما پس از گذشت چند ماه با کمال تعجب مشاهده می‌کنیم که کفش محبوبمان ظاهر اولیه خود را از دست داده، زیره‌اش سایش پیدا کرده یا رویه‌اش ترک خورده است. اما واقعیت این است که کفش‌ها “پیر” نمی‌شوند، بلکه ما آن‌ها را با رفتارهای نادرست به سمت نابودی پیش می‌بریم. در این مقاله به بررسی عمیق دلایل فرسودگی زودرس کفش و استانداردهای نگهداری از آن می‌پردازیم.

۱. دشمن شماره یک: استفاده مداوم بدون استراحت

شاید عجیب به نظر برسد، اما کفش‌ها هم نیاز به استراحت دارند. وقتی شما یک جفت کفش را هر روز می‌پوشید، فوم‌های لایه میانی (Midsole) تحت فشار مداوم قرار می‌گیرند و فرصتی برای بازگشت به حالت اولیه ندارند. علاوه بر این، پاهای انسان در طول روز به طور متوسط حدود ۲۰۰ میلی‌لیتر عرق تولید می‌کنند. این رطوبت جذب آستر و بدنه کفش می‌شود.

اگر حداقل ۲۴ ساعت به کفش زمان ندهید تا کاملاً خشک شود، باکتری‌ها و قارچ‌ها در محیط مرطوب شروع به فعالیت کرده و باعث تجزیه سریع‌تر متریال داخلی و ایجاد بوی بد می‌شوند. قانون طلایی این است: هرگز یک جفت کفش را دو روز پشت سر هم نپوشید.

۲. شستشوی سنتی و مرگبار: ماشین لباسشویی

بسیاری از افراد برای راحتی، کفش‌های کتانی یا پارچه‌ای خود را داخل ماشین لباسشویی می‌اندازند. حرارت آب، مواد شوینده شیمیایی قوی و از همه مهم‌تر، حرکات چرخشی تند ماشین لباسشویی، چسب‌های به کار رفته در زیره را ضعیف کرده و باعث جدا شدن لایه‌ها می‌شود. همچنین، الیاف پارچه‌ای در اثر سایش در ماشین، پرز داده و رنگ خود را از دست می‌دهند. برای تمیز کردن، همیشه از کیت‌های مخصوص تمیزکننده کفش یا محلول آب ولرم و صابون ملایم به همراه یک برس نرم استفاده کنید.

۳. اشتباه در نحوه پوشیدن و درآوردن کفش

آیا شما هم جزو کسانی هستید که بدون باز کردن بندها، پا را به زور داخل کفش فشار می‌دهید؟ یا هنگام درآوردن، با نوک پای دیگر به پاشنه فشار می‌آورید؟ این کار باعث شکسته شدن بخش “پاشنه” (Heel Counter) می‌شود. وقتی پاشنه کفش فرم خود را از دست بدهد، دیگر پا را به خوبی در بر نمی‌گیرد و همین امر باعث ساییدگی نامتقارن زیره و ایجاد درد در ناحیه مچ پا می‌شود. همیشه از پاشنه‌کش استفاده کنید و بندها را به درستی باز و بسته کنید.

۴. شرایط محیطی و انبارداری غلط

نور مستقیم خورشید و حرارت بخاری دشمن خونی کفش‌های چرمی و لاستیکی هستند. اشعه UV باعث پریدگی رنگ و خشکی بیش از حد چرب می‌شود که نتیجه آن ترک خوردن رویه است. همچنین، قرار دادن کفش در جاکفشی‌های کاملاً بسته که جریان هوا ندارند، روند فرسودگی را تسریع می‌کند. بهترین مکان برای نگهداری کفش، محیطی خشک، خنک و دارای تهویه مناسب است.

۵. نادیده گرفتن واکس و نرم‌کننده‌ها

چرم یک ماده ارگانیک است و نیاز به تغذیه دارد. اگر چرم خشک شود، خاصیت انعطاف‌پذیری خود را از دست داده و در نقاطی که هنگام راه رفتن خم می‌شود، دچار شکستگی عمیق می‌گردد. استفاده از واکس‌های روغنی و کرم‌های نرم‌کننده (Conditioner) حداقل ماهی یک بار، عمر چرم را تا ۳ برابر افزایش می‌دهد.